Bijna elke discussie over een fotoclaim eindigt bij dit ene punt. Niet of er iets betaald moet worden, maar hoeveel. Het uitgangspunt is eenvoudiger dan de brief doet vermoeden.
Het uitgangspunt
Het ijkpunt is wat een licentie voor dit gebruik normaal had gekost. Was het beeld voor honderd euro te licentiëren geweest, dan is honderd euro de basis. Daar kan iets bovenop komen, bijvoorbeeld omdat de naam van de maker niet is vermeld of omdat er geen toestemming was gevraagd, maar die opslag moet worden onderbouwd.
Wat je in claimbrieven vaak ziet, is iets anders: een tarief uit een eigen prijslijst, vermenigvuldigd met een factor, plus administratiekosten, plus incassokosten. Zo ontstaat uit een licentie van vijftig euro een vordering van vijfhonderd. Dat is geen vergoeding meer, dat is een verdienmodel.
De schaal
De meeste claimbrieven landen rechts van het midden. Dat is precies waar onderhandelingsruimte zit.
Rekenen
Incassokosten mogen alleen in rekening worden gebracht als aan de wettelijke voorwaarden is voldaan, en ze zijn aan een maximum gebonden dat afhangt van de hoofdsom. Bij particulieren gelden strengere regels dan bij bedrijven, waaronder de eis van een aanmaning met een betaaltermijn van veertien dagen. Kosten die daar niet aan voldoen, kun je betwisten.
Hoe je dat precies formuleert, en met welke onderbouwing je een tegenvoorstel doet dat serieus wordt genomen, staat stap voor stap in de handleiding.
Verder lezen
Brief ontvangen?
Kies wat bij je past, reken meteen af en je kunt direct verder. Weet je niet welke van de drie je nodig hebt, stel dan eerst je vraag.
FotoclaimHulp is een particulier initiatief, opgezet door mensen die zelf zo'n brief kregen. Wij doen dit omdat we het maatschappelijk belangrijk vinden dat mensen niet betalen voor iets wat niet klopt, niet omdat er een verdienmodel achter zit. Wel zijn we eerlijk over waar onze rol ophoudt.
Elke zaak is anders. Aan de informatie op deze site kun je daarom geen rechten ontlenen. Zie ook onze algemene voorwaarden.
